كاوش تپه شغالى پيشوا

كشف استقرارى پيوسته از دوران انتهاى عصر پايان روستانشينى به شهرنشينى از جمله يافته هاى به دست آمده حاصل از آغاز دومين فصل كاوش در تپه شغالى پيشواى ورامين در شرق دشت رى است. سرپرست دومين فصل كاوش در تپه شغالى پيشوا با بيان اين مطلب، هدف از انجام اين كاوش را شناخت هرچه بهتر و بيشتر شرق دشت رى در شهرستان ورامين استان تهران، بويژه ناحيه پيشوا در كنار ديگر طرح هاى مطالعاتى در استان تهران دانست كه به علم باستان شناسى در دوره آغاز شهر نشينى در فلات ايران مى تواند كمك كند. مرتضى حصارى درباره روند كاوش در اين تپه تاريخى، توضيح داد: در نخستين گام از آغاز فصل دوم كاوش در اين محوطه، تاكنون شبكه بندى با هدف مطالعات سطحى انجام شده و داده هاى فرهنگى نمونه جمع آورى و توسط گروه كاوش مطالعه مقدماتى روى آن ها انجام شده است. وى بيان كرد: براساس كاوش هاى انجام شده در اين محوطه، شواهد معمارى از دوره آغاز شهرنشينى در اين محوطه قابل اثبات اند. اين داده ها در شناخت چگونگى شكل گيرى جوامع شهرنشين در اين ناحيه فرهنگى و حتى چگونگى ميزان پيچيدگى آن جوامع به باستان شناسان مى تواند كمك كند و به دانش باستان شناسى ايران و خاورميانه بيفزايد. او با اشاره به وسعت ۸۰۰ مترمربعى منطقه درحال مطالعه و كاوش در تپه شغالى پيشوا، اظهار داشت: گروه كاوش همراه باستان شناسان، زمين شناس، فلزباستان شناس، كارشناسان مرمت و نقشه بردار مطالعات ابتدايى خود را آغاز كرده است. به گزارش ايسنا، سرپرست دومين فصل كاوش در تپه شغالى پيشوا گفت: اين منطقه براى نخستين بار مورد مطالعه ژئوفيزيك قرار گرفته و براساس اين مطالعات، كاوش باستان شناسى در دو كارگاه تاكنون آغاز شده است. حصارى ادامه داد: در اين فصل كاوش به جز تعدادى از باستان شناسان ايرانى مانند صادق ملك شهميرزادى و ميرعابدين كابلى، لمبرگ كارلوفسكى و گرگورى جانسون از آمريكا و ياكوب دال از آلمان در مطالعات و تجزيه و تحليل داده هاى كاوش با اين هيأت همكارى خواهند داشت. همچنين مطالعات گياه باستان شناسى با همكارى متخصصان آمريكايى انجام مى شود. وى افزود: دومين فصل كاوش  تپه شغالى در چارچوب برنامه هاى مصوب پژوهشى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى استان تهران از ۲۷ تيرماه امسال آغاز شده است و براساس پيش بينى هاى انجام شده تا ۱۳ شهريورماه ادامه دارد. تپه شغالى با توجه به اهميت سوق الجيشى و نزديكى به رودخانه جاجرود در اواخر هزاره ششم پيش از ميلاد، محل استقرار اقوام پيش از تاريخ بوده است. اين محوطه اواخر هزاره ششم پيش از ميلاد براى زيستن انتخاب شد و تا هزاره سوم پيش از ميلاد چند دوره استقرارى دارد.